İkinci adım: SUSMAK
Kendinle konuşmayı, kendini suçlamayı, geleceği hesaplamayı bir süreliğine bırakmak. Sadece sessizliğin içinde kalmak. Çünkü ruh, en çok sessizlikte duyulur.
Üçüncü adım: DİNLEMEK
Kalbini, bedenini, ihtiyaçlarını… Bir çocuğu dinler gibi, yargılamadan, acele etmeden. Zihinsel detoks, dış dünya- dünyayı kısmak değil… İç dünyayı duymayı öğrenmektir.
KÜÇÜK RİTÜELLER BÜYÜK FARKLAR
Gözünü açtığında ilk gördüğün şey ekran olmasın. Bir dua, bir niyet, bir derin nefes olsun. Kısa yürüyüşler yap. Ama bu kez kulaklıksız. Telefonsuz. Amaçsız. Sadece ayakların yere değsin ve zihnin özgür kalsın. Gün sonunda şunu sor: Bugün ruhumla temas ettim mi? Kendine bir alan yarat. Mumlar, güzel kokular, ya da internetten benim bir ney sesi videomu açabilirsin. Amaç süs değil. Amaç kendine “şimdi seninleyim” diyebilmek. Çünkü unutma: Zihinsel detoks, dışı susturup içi duymayı seçmektir. Ve içini duyan biri, artık dış dünyanın gürültüsüne kul köle olmaz.
KENDİNE DÖNME ZAMANI
Zihinsel detoks bir lüks değil, bir ihtiyaçtır. Tıpkı bedenin suya, kalbin sevgiye ihtiyaç duyduğu gibi… Zihin de zaman zaman arınmaya, hafiflemeye, susmaya ihtiyaç duyar. Çünkü dolu bir zihin, duyamaz. Koşan bir zihin, hissedemez. Yorgun bir zihin, aşka bile kapalı kalır. Kendine bir iyilik yap. Hayatın gürültüsünü biraz kısmayı dene. Sadece birkaç dakika… O sessizlikte seni bekleyen bir “sen” var. Unuttuğun, susturduğun, ertelediğin o saf halin… Belki de asıl evin orası. Unutma: Kendine dönmeden hiçbir yere varılmaz. Ve asıl dönüş, dışa değil… içe doğrudur.
