Üç dört yıldır hafta sonları aynı tenha sokakta park ediyorum…
Dün de öyle yaptım…
Çok yakındaki bir kafede yazımı yazdım ve döndüm ki ne göreyim…
Biri gelmiş, benim ve arkamdaki arabanın çıkmasını önleyecek biçimde paralel park etmiş, üstüne sokakta başka araçlar için geçilecek alanı da daraltmış…
Bu ne şimdi?
Acelesi vardı herhalde, gelir birazdan dedim; gittim bir çay daha içtim, baktım, durum aynı…
Biraz ilerideki oto elektrikçiye “gördün mü acaba, tanıyor musun?” diye sordum.
Şu çarpıcı lafı etti: “Görmedim ama bence hır çıksın istiyor abi! Yakınlarda oturuyorsan, hiç takılma, sonra gelirsin, gitmiş olur.”
***
Hır çıksın istiyor…
Kilit cümle bu!
Hır çıksın istiyoruz…
Görmüşsünüzdür…
Hastane acillerinde eli bandajlanmış, koluna dikiş atılmış, yüzünde boş bir gülümsemeyle duvarlara bakan tipler var…
Hır çıkarmış, can acıtmış, canı acımış ama her nasılsa rahatladığını sanan tipler…
***
Kafeye tekrar dönüp sosyal medyayı karıştırdığım sırada da TÜVTÜRK‘teki faciaya rastladım…
Araç muayene istasyonunda bir anlaşmazlık yüzünden iki çocuk babası polis memurunun önce ezilmeye çalışılmasının ve sonra da çalışanlar tarafından dövülerek katledilme görüntüleri…
İnsan bakarken insanlığından utanıyor.
***
Şu satırları yazmadan önce “toplumda artan şiddet” hakkındaki akademik çalışmalara bakayım dedim…
Dökülüyorlar…
Dostlar alışverişte görsün diye yazılmış makalelerden ne çıkar ki?
Ancak araştırma rakamları hayattan gözlemlerimize uyuyor.
2000-2020 arasında sosyal saldırganlık artışı endişe verici…
Fakat asıl 2020 sonrası olay kopmuş gitmiş…
Sadece bizde değil, bütün dünyada böyle…
***
Sanki hayat onlar için musibete dönüşmüş de acısını başkalarını acıtarak çıkarmak isteyen bir kalabalık manzarası bu…
Bir de buna şiddetten sabıkalı tiplerin başıboş serbestliğini ekleyin…
Durum gerçekten fena…
***
Uyduruk bilimperestlerin asla sormayacağı bir soruyu ben sorayım şimdi…
Bize pandemide ve pandemi yoluyla ne yaptılar?
Bu “fark” ile yüzleşmekten kaçıyoruz ama ne zamana kadar?
***
NOT DEFTERİ
Her taşınma, arkada yığınla gerçek çöp bırakır ve bırakılan çöpler sadece hayatın artıkları değil, ruhtan da atılan safradır. ( AYFER TUNÇ / Ömür Diyorlar Buna )
