ZİNDAN DUVARLARINI AŞAN BİR DİRENİŞ ÖYKÜSÜ
Klasik formun sınırlarını zorlayan bu senfonik şiir; dinleyiciyi adeta Aliya’nın iç dünyasına, mahkûmiyet yıllarına, ahlaki disiplinine ve insanlık onuru için verdiği mücadeleye dair derin bir yolculuğa çıkarttı. Emir Mejremic’in notaları, sadece bir lideri anmakla kalmıyor; onun zindan duvarlarını aşan hürriyet tutkusunu, AKM’nin sahnesinde yankılanan bir direniş çığlığına dönüştü. Eser; keman, obua, flüt ve korno sololarıyla bezeli zengin enstrümantal yapısıyla, İzetbegoviç’in Doğu ve Batı arasında kurduğu özgün düşünce hattını müzikal bir dille yeniden yorumlandı. Özellikle keman sololarında kristalleşen duygu yoğunluğu, sansasyondan uzak bir yücelik arayışını temsil etti.
