Yaşı ilerleyen dede, eşi ölünce kendisine ölünceye kadar bakma karşılığında torununa arsa verdi. Tapu Müdürlüğü’nden arsayı torununun üzerine yapan dede, aradan geçen sürede hayatının şokunu yaşadı. ‘Ölünceye kadar bakma sözleşmesine’ uymayan torun, dedesinin yemeklerini yapmadığı gibi bayramlarda dahi ziyaretine gitmedi. Tüm ikazlarına rağmen geri adım atmayan torun için dede sürpriz bir yol izledi. Sözleşmenin feshi ve tapu tescilinin iptali için mahkeme kapısını çalan dede; arsasının bir kısım hissesini ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile davalıya devrettiğini, davalı ve ailesinin kendisiyle ilgilenmediğini, bakmadığını, bayramlarda elini öpmeye dahi gelmediğini öne sürdü. Hastalanıp hastanede yattığında davalının ziyaretine gelmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla ölünceye kadar bakma sözleşmesinin feshi ile dava konusu taşınmazda davalının adına kayıtlı olan payın iptali ile adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etti. Yapılan yargılama sonunda mahkeme davacıyı haklı buldu. Karar istinafa taşınınca devreye giren Bölge Adliye Mahkemesi, kararı ortadan kaldırarak davanın kabulüne hükmetti. Kararın temyiz edilmesiyle dosya Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin önüne geldi. Daire, Bölge Adliye Mahkemesi (BAM) kararını bozdu. Dosyayı yeniden ele alan BAM, ilk kararında direndi. Kararın temyiz edilmesiyle devreye bu kez Yargıtay Hukuk Genel Kurulu girdi. Emsal nitelikte bir karara imza atan Genel Kurul, dedeyi haklı buldu.
