Süper Lig’in heyecansız futbolu, söz düellosu ve gereksiz tartışmalarla futbolseverlere hiçbir şey vermediği bir haftanın ardından Galatasaray–Bayern Münih maçı, gözlerimizin pasını sildi. Beşiktaş müsabakasının aksine bambaşka bir Galatasaray vardı. Karşısındaki takım Bayern Münih.. Alman takımını maçın büyük bölümünde sahasına hapsettik, hele bir ilk yarı var ki… Hafızalara kazınacak bir bölümdü.. Bayern Münih kalesine 16 şut çeken Galatasaray, 2003-2004’ten bu yana, böyle bir istatistiği yakalayan ilk takım oldu. Yanlış okumadınız, Alman takımını yok etti Aslan adeta.. Biraz becerikli olsak, bu bölümü 4-5 farklı önde bitirecektik. Ahlarla, vahlarla geçti ama.. İkinci bölüme de ateş gibi başladık. Özellikle daha 1. dakikadan itibaren Galatasaray’ın 11 değil 12-13 kişi oynamasını sağlayan bir de Galatasaray taraftarı vardı. Bunu belirtmeden devam etmeyelim.. Bu da kaçar mı diyeceğimiz dakikalar o kadar çok olmaya başladı ki, önümdeki kağıtta yer kalmadı. Maçın 60. dakikasında ise oyun dengelendi. Var gücüyle saldıran sarı-kırmızılı oyuncular yoruldu, mücadele kapasitesi azaldı ve gardı da düştü. Sabırla bekleyen Bayern Münih, nefesi tükenen G.Saray karşısında hataları değerlendirmeye başlayıp Harry Kane ile temsilcimizde sistem falan bırakmadı. Daha sonra da tüm kozlarını kullanıp gruptaki hegemonyasını sürdürdü. Evet iyi oynadık, çok fırsat kaçırdık ama sonuçta futbol; tabelaya bakıyor. Yapacak bir şey yok. Aslan’ın kalan maçlara odaklanıp, gruptan mutlaka çıkması gerekiyor. Hem kendisi hem Türkiye için…
