Herkese merhabalar. İdilika’nın mutfağında bugün tarihi insanlık kadar eski bir tatlı olan aşureyi yapıyoruz. Malum, Aşure Günü’nde konu komşu envai çeşit süslemelerle aşurelerini dağıtır. Aşure Günü hicri yılın ilk ayı olan Muharrem ayının 10’uncu günüdür. İslam kültüründe önemli bir yeri ve kıymeti olan bir gündür. Asırlardır eski gelenek devam ediyor, ocaklarda aşure kaynatılıyor.
ORTAYA ÇIKIŞI
Yapılışı zahmetli, tadı mükemmel aşurenin içinde onlarca ayrı malzeme var; hem ortak bir lezzet yaratıyorlar, hem de kendi farklılıklarını muhafaza ediyorlar. Aşure geleneği, asırlar öncesinden geliyor. Rivayete göre Nuh Aleyhiselam ve ona inananlar, tufandan kurtulduktan sonra karaya oturan gemilerinde kalan yiyecekleri bir araya toplayıp bir yemek pişirir. Buna da aşure adı verilir. Aşure, Arapça bir kelimedir. 10, 10’uncu manasına gelir. Çok eskiden beri yapılan aşure aşı, Osmanlılar döneminde sarayda da pişirilmiş, özel kaplarla da saray dairelerine ve halka birkaç gün süreyle dağıtılmıştır.
Aşurenin olmazsa olmazı elbette buğdaydır. Buğdaysız aşure olmaz, olur da öyle bir şey yaparlarsa ona aşure denmez. Buğdayın haşlanırken suya verdiği kıvam, renk ve lezzet aşureyi aşure yapar. Gluten alerjiniz varsa üzgünüm, hakikaten buğdayın alternatifi yok. Aşurenin kıvamı ne sulu, ne de katı olmalı. Aşure yapmanın en kritik, en zor aşaması da bu bence. Su ve buğday oranı çok önemli. Tarif ne olursa olsun, kullandığınız bakliyatın suyu emme ve şişme potansiyeli farklı. Her bakliyat raf ömrüyle orantılı su çeker. Aşure yaparken tariflerin birebir tutmamasının temel sebebi bu. Ocaktan indirmeden, soğuduğunda, malzemelerin nişasta oranlarıyla daha da katılaşacağı mutlaka hesaplanmalı. İçine konulan malzemeler ne olursa olsun, iyi haşlanmalı. Yine de biraz fazla pişmiş bakliyat bile dişe gelen buğday ve nohuttan 10 kat daha iyidir.
